Τοπωνύμια

Κάθε τόπος κουβαλά μαζί του και την ιστορία του. Αυτή είναι δημιούργημα των ανθρώπων, οι οποίοι με τις πράξεις τους, τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις τους, κάνουν τον τόπο όπου κατοικούν δικό τους, δίνοντας σε κάθε περιοχή το δικό της όνομα, το οποίο δεν είναι τυχαίο. Είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορία και την παράδοση των κατοίκων της κάθε περιοχής.Στην έρευνα αυτή συμπεριλαμβάνονται τοπωνύμια τα οποία υπάρχουν επίσημα στον χάρτη, αλλά και άλλα που αναφέρονται μόνο από τους χωριανούς με διάφορες ονομασίες, οπότε κρίνεται απαραίτητο να αναφερθούν αφού έχουν να μας αποκαλύψουν μια ιστορία από το παρελθόν.

Α

Οι Αγυιές: Είναι η περιοχή βορειοδυτικά της Αναφωτίας, απέναντι από την εκκλησία του Αγίου Χριστοφόρου. Η ονομασία δεν πρέπει να γράφεται Αγιές, διότι δεν έχει καμία σχέση με κάποια υποτιθέμενη Αγία. Προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη η αγυιά που σημαίνει δρόμος, οδός, λεωφόρος. Η καθαρεύουσα διατήρησε τη λέξη στη φράση «ανά τας ρύμας και τας αγυιάς».

Οι Αγκαθθερές: Η περιοχή αυτή βρίσκεται στα δυτικά του χωριού και οφείλει την ονομασία της στο γεγονός ότι υπήρχαν εκεί πολλοί ακανθώνες. Άκανθα σήμερα λέγεται κοινώς το γαϊδουράγκαθο που είναι γεμάτο αγκάθια.

Τα Αλώνια: Ήταν η μεγάλη έκταση στα νότια του χωριού όπου αλώνιζαν και έπαιζαν ποδόσφαιρο. Σήμερα έχει οικοπεδοποιηθεί.

Ο Ανεμόμυλος: Περιοχή βόρεια του χωριού, εκεί όπου σήμερα είναι κτισμένο το Δημοτικό Σχολείο Αναφωτίας. Στην κορυφή του υψώματος υπήρχε παλιά ανεμόμυλος, στον οποίο οι κάτοικοι άλεθαν σιτάρι. Αργότερα τον χάλασαν για να αναγείρουν το Δημοτικό Σχολείο Αναφωτίας.

Η Ανεφανή: Είναι η κορυφογραμμή στα σύνορα Αναφωτίας – Αγγλισίδων στον κεντρικό δρόμο. Κατά τον εμβριθή ερευνητή Ρόη Παπαγγέλου, που συνέγραψε το Μέγα Κυπρο – Ελληνικο – Αγγλικο λεξικό του κυπριακού ιδιώματος, η λέξη σημαίνει: εμφανής τοποθεσία, εμφανές μέρος λ.χ. ύψωμα ή περίοπτη θέση απ΄ όπου πρωτοφαίνεται το χωριό ή η πόλις που βρίσκονται πιο πέρα. Το
μέρος αυτό βρίσκεται σε διάσελο, δηλαδή πάνω σε μονοπάτι που αποτελεί δίοδο ανάμεσα σε δύο υψώματα.

Η Ατόμουττη: Βουνό στα νότια του χωριού αριστερά από τον δρόμο Μαζωτόύ – Αλαμινού. Εκ πρώτης όψεως ακούεται ποιητική η απόδοσις «αετοκορφή», αλλά δεν είναι επιστημονικός ορισμός όταν σπεύδουμε να δώσουμε μια ευλογοφανή εξήγηση. Ας αναλύσουμε τα δύο συνθετικά. Ο «ατός» στα Κυπριακά σημαίνει και αετός , αλλά κυρίως θα πει γυπαετός,γύπας, διότι οι αετοί έχουν τις φωλιές τους σε πανύψηλες, απόκρημνες βουνοκορφές και δεν κατεβαίνουν στα πεδινά. Έτσι συνηθίζουν οι γύπες, οι ατοί. Το δεύτερο συνθετικό «η μούττη»σημαίνει α) η μύτη β) το ράμφος και γ) η κορυφή ενός όρους ή λόφου. Γιατί να φωλιάζουν τόσοι γύπες ειδικά πάνω σ΄ εκείνον τον λόφο, ώστε να του
δοθεί τέτοιο όνομα; Η πιθανότερη εξήγηση είναι ότι το σχήμα της κορυφής του λόφου μοιάζει σαν γαμψή μύτη (ράμφος) αετού ή γυπαετού. Στην Ελλάδα «αετοράχη» δεν σημαίνει πλαγιά όπου κατοικούν αετοί, αλλά απόκρημνο καταράχι, εκεί όπου μόνο αετοί τολμούν να πετάξουν.

Β

Η Βαθκια-Λαξιά: Κοιλάδα βορειοδυτικά του χωριού, μεταξύ των Αγυιών και των Πανω – Αμπελιών, κάτω από τους πρόποδες του Στραχαλά. Η «λαξιά» είναι η λαγκαδιά, η χαμηλή κοιλάδα. Αν η κυπριακή λέξη ετυμολογικά προερχόταν από το Λατινικό laccus, θα έπρεπε η περιοχή να λέγεται «οι βαθκιοί λάκκοι» ή «τα βαθκιά λατσιά». Εντούτοις προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό επίθετο ο λάσιος, η λασία, το λάσιον, συνώνυμο του δασύς, δασεία, δασύ, δηλαδή πυκνόφυτος, δασώδης, επειδή αυτές οι κοιλάδες έχουν αποθέματα υπόγειων νερών και εκεί φύονται πυκνές λόχμες δέντρων. Η διαδρομή της λέξης εικάζεται εύκολα: Η λασία γη έγινε «λασιά» και εν συνεχεία «λαξιά». Καλείται «βαθκιά», όχι επειδή βρίσκεται σε βαθύ μέρος, αλλά επειδή εκτείνεται, εισχωρεί σε βάθος, χρειάζεται να προχωρήσει κανείς σε αρκετό μήκος για να τη διανύσει.

Ο Βενετός: Ύψωμα στα νότια της Αναφωτίας μεταξύ των υψωμάτων Τζιεράτι και Ατόμουττη, προς τη θάλασσα. Εκεί καλλιεργούν χαρουπιές. Στα κυπριακά το βένετο είναι το βαθύ κυανό χρώμα που επικρατούσε κατά την Ενετοκρατία, δηλαδή το γαλάζιο της Βενετίας. Αλλά Βενετσιάνος ή Βενετός είναι ο κάτοικος της Βενετίας. Άρα θα μπορούσε με μια μετατόπιση τόνου να σήμαινε είτε ο βαθυκύανος ή κάποιος Ενετός άρχοντας χάριν του οποίου το απεκάλεσαν έτσι.

Γ

Οι Γεράμπελοι: Περιοχή στα νότια του χωριού με θαλερούς αμπελώνες. Το πρώτο συνθετικό δεν σημαίνει γέρος, αλλά γερός θεριεμένος.

Οι Γεροκόλυμποι: Προφανώς Γεροκόλυμπος ονομάζεται ένας χείμαρρος, που αποτελεί διακλάδωση ενός χειμάρρου της Αλαμινού. Η περιοχή γύρω απ’ αυτόν τον χείμαρρο λέγεται Γεροκόλυμποι. Ο χείμαρρος ξεκινά από τα Παλλούρκα και λήγει στα Σπιτούκια. Στα εύφορα εδάφη του υπάρχουν ελαιώνες. Και εδώ το πρώτο συνθετικό δεν υπονοεί γή ρας, αλλά ενέχει την έννοια γερός, πλούσιος σε κοιτάσματα, άφθονος, πληθωρικός, ακμαίος. Συνεπώς οι Γεροκόλυμποι είναι περίσσια, λιμνασμένα νερά που έχουν κάποιο βάθος. Ο κόλυμπος ή η κολύμπα είναι βαθούλωμα με στάσιμα νερά, σαν φυσική στέρνα. Οι λέξεις κολυμπώ και κολυμβήθρα δηλώνουν την παρουσία βαθιών νερών που να επιτρέπουν το κολύμπι. Κολυμπώνω στα κυπριακά θα πει λιμνάζω, συσσωρεύομαι και γίνομαι τέλμα, λίμνη. Η περιοχή βρίσκεται στα δυτικά του χωριού μετά τα Τραχώνια Η Αναφωτία από τους Γεροκολύμπους.

Τα Γυαλλοβούναρα: Ύψωμα στα βόρεια του χωριού, αριστερά του δρόμου προς τις Αγγλισίδες, πριν την Ανεφανή. Σήμερα κτίζονται καινούρια σπίτια και δημιουργήθηκε ολόκληρη γειτονιά με τη χαρακτηριστική ονομασία των κατοίκων τους:«Γυαλλοβουναρίτες»! Το όνομα σημαίνει γυάλινα ή γυαλιστερά βουνά, επειδή ο λόφος αυτός έχει στα έγκατά του πλούσια κοιτάσματα του ορυκτού, που λέγεται μαρμαρυγίας (κρυστάλλινες, διαφανείς πλάκες). Στα Αγγλικά λέγεται mica και χρησιμοποιείτο ευρέως ως λίγες δεκαετίες πριν, για τις πυρίμαχες θυρίδες των τζακιών. Εδώ υπήρχε λατομείο μαρμάρων που χρησιμοποιούνταν για τα δάπεδα των σπιτιών στην Αναφωτία.

Η Γωνιά: Είναι η περιοχή νοτιοδυτικά του χωριού στους πρόποδες των Τραχωνιών. Η ονομασία οφείλεται στην κλίση της πεδιάδας προς το βουνό, που σχηματίζει γωνιά.

Ζ

Το Ζυπεΐρι: Περιοχή όλο αμπελώνες, κυρίως σουλτανίνας πλησίον του Μαζωτόύ, Η λέξη είναι παραφθορά της αρχαιότατης ελληνικής το ζωπύριον ή τα ζωπυρεία που σημαίνουν: ο φυσητήρας με τον οποίο ανάβουν φωτιά. Η δυνατή φωτιά είναι απαραίτητη για την κατασκευή οινοπνεύματος, στην προκειμένη περίπτωση ζιβανίας.

Κ

Οι Καβαλλάρηες: Η περιοχή βρίσκεται στα νότια του χωριού, μετά το σταυροδρόμι Μαζωτόύ -Αλαμινού, προς τη θάλασσα. Συγκεκριμένα βρίσκεται δεξιά η Ατόμουττη, αριστερά ο Βενετός και στη μέση οι Καβαλλάρηες.Στα Ιταλικά cavallo είναι το άλογο, εξ ου και η ελληνική καβαλάρης,δηλαδή ο έφιππος, ο ιππέας. Είναι εύκολος ο συσχετισμός ότι κυκλοφορούσαν εκεί Φράγκοι έφιπποι, άντρες του ιππικού. Πιθανόν.Όμως, εξίσου καλή εκδοχή θα ήταν αν θεωρούσαμε τον χαμηλότερο χώρο μεταξύ δύο ψηλών λόφων, ως την αφετηρία απ’ όπου καβαλίκευαν τα άλογά τους οι ιππείς, προκειμένου να ανεβούν τα δύο υψώματα.

Οι Καλόηροι: Υψώματα νοτιο-ανατολικά της Αναφωτίας μεταξύ του λόφου Πούλλος και της τοποθεσίας Λαξιές. Είναι λοφίσκοι αποψιλωμένοι, γυμνοί από κάθε βλάστηση. Έχουν το θολωτό σχήμα φαλακρού κεφαλιού. Οι Φράγκοι μοναχοί κείρουν το πάνω μέρος του κρανίου και η απουσία τριχοφυΐας μοιάζει με τη γύμνια των εν λόγω λόφων.

Ο Καρα-Χασάνης: Είναι η περιοχή προς τον Μαζωτό από τον χωματόδρομο αριστερά του δρόμου μετά τα Τσαΐρκα. Ονομάστηκε έτσι από τον Τούρκο γαιοκτήμονα Καρα-Χασάν.

Τα Κατήφορα: Η περιοχή βρίσκεται νοτιοδυτικά του χωριού και οφείλει την ονομασία της στην κατηφορική κλίση του εδάφους.

Τα Κατσίματα: Είναι η περιοχή μετά τον Βενετό, τους Καβαλλάρηες και τον Μαρτσιανό, νότια προς τη θάλασσα. Ονομάζονται έτσι γιατί είναι σε κατώτερο επίπεδο από την επιφάνεια της θάλασσας.Τα

Κατω-Πετάσια: Περιοχή η οποία βρίσκεται προς την πλευρά του χωριού Αλαμινός. Πετάσι σημαίνει χαρταετός.

Ο Κοτζια-Νικόλας: Η περιοχή βρίσκεται δυτικά του χωριού προς το Στρογγυλο-Πάμπουλο και οφείλει την ονομασία της σε κάποιο μεγάλο γαιοκτήμονα (κότζιας = μεγάλος π. χ. κότζια μου άνθρωπος) που ονομαζόταν Νικόλας.

Οι Κόκκινες: Περιοχή στα βορειοανατολικά του χωριού, της οποίας το χώμα είναι κόκκινο και πολύ εύφορο.

Οι Καυκαλιές ή οι Κοκκινοκαυκαλιές: Είναι η περιοχή μετά τον Βενετό προς τη θάλασσα. Σχετίζεται με το καύκαλο (το όστρακο, το κέλυφος της χελώνας)και με το «καυκάλι», την κρούστα του ψωμιού. Ο λεξικογράφος Ρόης Παπαγγέλου λέει ότι ο όρος καυκαλιές σημαίνει ξερό, πετρώδες έδαφος. Το χρώμα των χωραφιών εκεί είναι έντονο κόκκινο. Μάλλον θα ονομάστηκε έτσι, επειδή το χρώμα του εδάφους θυμίζει καλοψημένο ψωμί.

Η Κουντουρού: Είναι η περιοχή μεταξύ των Λίμνων και των Μερσινιών προς τις Σούγλες. Ονομάστηκε έτσι γιατί η περιοχή είναιχαμηλή σε υψόμετρο.

Λ

Η Λαξιά– Λαξιές: Κοιλάδα κάτω από τα Παραλώνια. Καθώς ροβολούσε κανείς υπήρχαν κλιμακωτά πέτρινα σκαλοπάτια, παλαιολιθικής εποχής που δυστυχώς τελευταίως τα ισοπέδωσαν. Σε παλαιότερους καιρούς εκεί είχε πυκνές λόχμες αμυγδαλιών, πράγμα που εξηγεί την ονομασία της.

Η Λαξιά του Αθανάση ή Μακρια-Λαξιά: Βρίσκεται νοτιοδυτικά του χωριού, μεταξύ Τραχωνιών και Μερσινιών. Ξεκινά από τις ελιές του Μπραΐμη και καταλήγει στα Μερσίνια. Εκεί καλλιεργούνται ελιές. Όλη η λαξιά ήταν κτήματα του Αθανάση, γι’ αυτό και ονομάστηκε έτσι. Ο δεύτερος χαρακτηρισμός, Μακρια-Λαξιά, οφείλεται σε ένα μεγάλο βαθούλωμα-λαξιά που βρίσκεται εκεί.

Η Λαξιά του Ραφκιόλα: Πήρε το όνομά της από τον γαιοκτήμονα Ραφκιόλα, που καταγόταν από τις Αγγλισίδες. Είναι η λαξιά μετά τις Αγυιές, βορειοδυτικά της Αναφωτίας.

Τα Λιβάθκια: Πεδιάδα που βρίσκεται στα νότια του χωριού, η οποία είχε άφθονα υπόγεια νερά και σύγκειται από εκτεταμένα λιβάδια.

Οι Λίμνες: Περιοχή νοτιοδυτικά του χωριού. Το χειμώνα λιμνάζει νερό εκεί , λόγω των βροχών.

Οι Λούκκοι: Η περιοχή αυτή βρίσκεται νοτιοανατολικά του χωριού, στην αριστερή πλευρά του δρόμου Αναφωτίας – Μαζωτόύ, μπροστά από τα Μαρκιά. Λέγεται ότι παλιά έσκαβαν λάκκους σ’ εκείνη την περιοχή, έπαιρναν χώμα για να κάνουν πλιθάρια και έκτιζαν τα σπίτια τους. Έτσι έμειναν εκεί οι λούκκοι δίνοντας και την ονομασία στην περιοχή.

Μ

Τα Μαρκιά: Βρίσκεται στους πρόποδες του Βενετού, νότια του χωριού, στα σύνορα Αναφωτίας -Μαζωτού. Η περιοχή οφείλει ίσως την ονομασία της στο ότι βλέποντάς την κανείς από μακριά θυμίζει μικρά, σγουρόμαλλα αρνάκια του Μάρτη.

Ο Μαρτσιανός: Είναι η περιοχή μετά την Ατόμουττη και τους Καβαλλάρηες, μεταξύ Αλαμινού – Μαζωτού. Πιθανολογείται ότι η ονομασία οφείλεται σε κάποιον Μαρτσιανό. Στα Ιταλικά πάντως, παρά τη γραφή Μαρζιάνο το όνομα προφέρεται Μαρτσιάνο και σημαίνει: α) ο Αρειανός, ο προερχόμενος από τον πλανήτη Άρη, ο εξωγήινος και β) ο εκκεντρικός.

Τα Μερσίνια: Είναι η κοιλάδα νοτιοδυτικά του χωριού. Στην περιοχή φύτρωναν πολλά μερσίνια, είδος αρωματικού φυτού, το οποίο χρησιμοποιείται και στη φαρμακευτική. Η μερσινιά είναι η μυρτιά.

Ο

Ο Οβα – Τταρλασή: Είναι η περιοχή μεταξύ του Τζιελίλη και των Λιβαδιών. Λέξεις Τουρκικές. Οβά είναι ο κάμπος, η πεδιάδα, το πεδίο. Ταρλά είναι ο αγρός, το χωράφι. Σε συνδυασμό σημαίνουν ο πεδινός αγρός, χωράφι της πεδιάδας.

Π

Οι Παϊράμηες: Είναι η περιοχή μεταξύ Λιβαδιών, Σούγλων και Λίμνων. Στην προκειμένη περίπτωση αν επρόκειτο περί γιορτής θα λέγαμε το Παϊράμι, τα Παϊράμια. Η εξελληνισμένη κατάληξη – ηες είναι ο πληθυντικός αντρικού ονόματος.Κατά συνέπεια Παϊράμηες σημαίνει το σόι των Μπαϊράμ.

Τα Παλλούρκα: Περιοχή στα δυτικά του χωριού. Ονομάζεται έτσι λόγω της ύπαρξης παλλούρων, αγκαθωτών θάμνων. Επισήμως ο παλίουρος, κοινώς στην Ελλάδα η παλούρα, το παλούρι.

Ο Πιρλιμπάος: Περιοχή δυτικά του χωριού πριν τον Γεροκόλυμπο. Πήρε την ονομασία του από το Τουρκικό πιρ και μπάους που σημαίνει ένα αμπέλι. Προφανώς να υπήρχε ένας αμπελώνας .

Τα Πανω-Αμπέλια: Περιοχή βορειοδυτικά του χωριού, όπου υπάρχει ένας τεράστιος πεύκος. Μετά την περιοχή αυτή, δεξιά, είναι η Βαθκια-Λαξιά και στο τέλος του δρόμου αυτού οδηγούμαστε στη Μενόγεια. Στην περιοχή καλλιεργούνται πολλά αμπέλια.

Τα Παραλώνια: Είναι υψώματα λίγο μετά τα Αλώνια.

Οι Περβόλες: Περιοχή στα ανατολικά του χωριού, κάτω από το βουνό Πούλλος, στον χωματόδρομο Αναφωτίας -Απλάντας. Η ονομασία οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχουν περβόλια λόγω της εύφορης γης.

Τα Πετρερά: Βρίσκονται στη νότια πλευρά, λίγο πριν τη θάλασσα, μετά τα Κατσίματα. Λέγονται έτσι, γιατί παλαιότερα υπήρχε εκεί οικισμός απ’ όπου και προέκυψαν πολλές πέτρες.

Ο Πικρός: Η περιοχή αυτή οφείλει την ονομασία της στα υπόγεια νερά της, τα οποία είναι πικρά, γλυφά και υφάλμυρα. Υπάρχουν δύο τοποθεσίες που φέρουν το ίδιο όνομα, στις οποίες παλαιότερα υπήρχε πυκνή οργιαστική βλάστηση και τρεχούμενα νερά. Τώρα τα νερά λιγόστεψαν. Στην έξοδο προς τον Μαζωτό, όπου και οι ευκάλυπτοι, κατοικεί η θρυλική «Λόττα του Πικρού», δοξασία που έθρεψε πολλές γενιές Αναφωτιωτών.

Τα Πιλέρκα: Περιοχή στα νότια του χωριού, μπροστά από τις Τζιμιές, στα σύνορα Αλαμινού-Αναφωτίας. Οφείλει την ονομασία της στους ξύλινους στύλους των αλακατιών που υπήρχαν παλιά εκεί. Pipier σημαίνει σωλήνας, σήραγγα.

Ο Πούλλος: Περιοχή στα ανατολικά του χωριού. Η ονομασία έχει ποικίλες σημασίες. Στα Λατινικά η λέξη pullus σημαίνει πουλάρι, κλωσσοπούλι, βλαστός.

Σ

Τα Σιυλλούδκια: Περιοχή στα βόρεια του χωριού, δεξιά του δρόμου Αναφωτίας – Αγγλισίδων. Επί λέξει «τα σκυλάκια, τα κουτάβια».Πιθανόν εκ της αρχαίας ελληνικής η σκυλλίς = η κληματίδα, είδος αναρριχόμενου φυτού. Δεν σχετίζεται με το γνωστό λουλούδι «σκυλάκι».

Οι Σούγλες: Περιοχή στα νοτιοδυτικά του χωριού. Οφείλει την ονομασία της στο γεγονός ότι στην περιοχή υπάρχουν σκίνοι «σσινιές», με τα κλαδιά των οποίων οι κάτοικοι στα παλιά χρόνια συνήθιζαν να κατασκευάζουν ξύλινες σούβλες, για το ψήσιμο του κρέατος. Στην Ελλάδα λέγεται επίσης σούβλα. Προέρχεται από το Λατινικό subula = σούβλα.

Τα Σπιτούδκια: Είναι το ύψωμα μπροστά από τα Μερσίνια, νοτιοδυτικά του χωριού προς την Αλαμινό. Ονομάζεται έτσι, διότι εκεί οι βοσκοί έχτιζαν καλύβες, δηλαδή μικρά σπιτάκια, για να κοιμούνται τις καλοκαιρινές νύχτες που διέμεναν με τα πρόβατά τους στο ύπαιθρο.

Ο Στραχαλάς: Το ψηλό βουνό μεταξύ Σταυροβουνιού και Αναφωτίας. Η ονομασία είναι λατινική. Stragulus = στρωτός.

Το Στρογγυλοπάμπουλο: Είναι ένα στρογγυλό ύψωμα «μια παμπούλα» που βρίσκεται δυτικά του χωριού.

Τα Συκαρίδκια: Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του χωριού, μετά τα Παραλώνια. Πήρε την ονομασία από τα μικρά σύκα , αφού στην περιοχή φυτρώνουν πολλές συκιές. Αρχαία Ελληνικά το συκάριον, και υποκοριστικό το συκάριον = το συκάκι.

Τ

Το Τζιερράτι: Ύψωμα το οποίο βρίσκεται νοτιοανατολικά του χωριού ανάμεσα στα υψώματα Παραλώνια και Βενετός. Το ύψωμα αυτό έχει σχήμα κεράτου, στο οποίο οφείλει και την ονομασία του. Το κεράτιον = το κερατάκι, αλλά και το χαρούπι, « το τεράτσι».

Οι Τζιμιές: Είναι μια πεδιάδα η οποία βρίσκεται νότια του χωριού, στα σύνορα Αναφωτίας-Αλαμινού. Ξεκινάει από τις Σούγλες και καταλήγει μέχρι και τα Κάτω Πετάσια. Πήραν αυτό το όνομα γιατί είναι πασιοχώραφα σαν το προζύμι που το νετζινάς. Η γη εκεί είναι εύφορη έτσι ώστε ό, τι φύτευαν είχε παραγωγή. Ετυμολογικά προέρχεται από την τουρκική λέξη çimen = χόρτο, χορτάρι, πρασινάδα, χλόη, γρασίδι, πόα. Το υπέδαφος είναι κεκορεσμένο με όμβρια ύδατα που διαποτίζουν τους αγρούς σχεδόν ως απάνω. Γι’ αυτό και είναι «τζιμιές», χλοερές, δροσερές, με χυμώδη βλάστηση.

Οι Τζινάρες: Βρίσκονται ανατολικά του χωριού. Είναι μια εύφορη πεδιάδα ανάμεσα στα υψώματα Βίκλα, Καμίνια, Βικλούα και Τσαΐρκα. Εκεί καλλιεργούνται δημητριακά. Η περιοχή οφείλει την ονομασία της στις αγριοαγκινάρες που φυτρώνουν πολλές εκεί, τις οποίες παλαιότερα οι κάτοικοι χρησιμοποιούσαν στα φαγητά τους.

Ο Τραπεζάς: Τραπεζοειδής λόφος με επίπεδη κορυφή στα νοτιοδυτικά του χωριού, μετά τις Λίμνες, δεξιά του χωματόδρομου Αναφωτίας-Αλαμινού.

Τα Τραχώνια: Ημιορεινή περιοχή στα δυτικά του χωριού. Οφείλει την ονομασία της στο τραχύ, άγονο και πετρώδες έδαφος που τη χαρακτηρίζει. Σ’ αυτή την περιοχή καλλιεργούνται κυρίως ελιές.

Τα Τσιαΐρκα: Περιοχή στα νοτιοανατολικά του χωριού, στον χωματόδρομο Αναφωτίας-Μαζωτόύ. Στον δρόμο αυτό συναντάμε πρώτα τους Καλοήρους, ακολουθούν τα Τσαΐρκα και μετά οι Τζινάρες. Υπήρχε άφθονο νερό που ερχόταν από την Απλάντα. Η αφθονία του χορταριού καθιστούσε την περιοχή ιδεώδη βοσκότοπο. Η λέξη τσαΐρι υπάρχει και στην πανελλήνια δημοτική, δάνειο από την τουρκική çayir = λιβάδι, βοσκοτόπι, χορτάρι για βόσκημα, νομή.

Χ

Οι Χωραφάτσες: Περιοχή στα αριστερά του δρόμου Αναφωτίας προς Μαζωτό μεταξύ των Λιβαδιών και του Ζυπεΐρι. Ονομάστηκαν έτσι λόγω του ότι υπάρχουν μεγάλα και εύφορα τεμάχια γης

ΒΙΝΤΕΟ

ΛΕΥΚΩΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

© Copyright 2018 - Αναφωτία / Designed & Developed by NETinfo Plc